ŁEJERY

               

Eli droga do teatru

Wróć  • Teatr z klatki  • Poszukiwania miejsca i drogi  • Układ z młodzieżą  • Dom Teatru

Strona autorska

Wróć

Historia

Zobacz spis rozdziałów


             
 

 

Teatr po sąsiedzku na klatce schodowej

 

Moja droga do teatru zaczęła się od „teatru na klatce schodowej”, gdy miałam osiem lat. Mimo, braku zdolności przywódczych magia teatru, z którym zetknęłam się na koloniach letnich, była tak silna, że po powrocie musiałam założyć teatr. Mieszkałam z rodzicami i siostrą w bloku, którego jedyne wyjście, właśnie nasze, wychodziło na ulicę.

Mieszkańców dziesięciu mieszkań łączyły silne więzi sąsiedzkie. Kwadratowe, dość spore, klatki schodowe idealnie nadawały się na scenę. Kulisami były drzwi trzech mieszkań, a widownia po okazaniu biletów zasiadała na poduszkach, na schodach.

 

Wszystkie dzieci od 3 do 12 roku życia zostały wcielone do trupy aktorskiej, mamy pomagały przy szyciu kostiumów, a tatusiowie przy dekoracjach. Nie obywało się bez awantur, kiedy ktoś chciał się wyłamać, albo nie nauczył tekstu, ale zrealizowaliśmy zwycięsko kilka premier.

Moją błyskotliwą karierę „dyrektora teatru” przerwała przeprowadzka. Kilkakrotnie jeszcze organizowałam „teatr domowy”, ale już na mniejszą skalę. W szkole podstawowej byłam dyżurną deklamatorką na akademiach i konkursach recytatorskich.

Marzyłam o karierze aktorskiej. Niestety w ogólniaku nie znalazłam możliwości rozwijania tych zainteresowań, a i rodzina odnosiła się do moich planów teatralnych bardzo niechętnie. Sama też zaczęłam traktować je jak dziecięce mrzonki i wybrałam „praktyczne” studia na Akademii Rolniczej.

 
 
     


 ℵ Strona startowa  ℵ Aktualności  ℵ Historia  ℵ Łejerska pedagogika  ℵ Opowieści filmowe  ℵ Dorobek artystyczny  ℵ Spektakle w metodycznym sosie  ℵ Wzbogacacze  ℵ Patronka  ℵ Nasza oferta  ℵ Kontakt  ℵ Lato z Łejerami  ℵ Kronika


kontakt

artystyczny Jerzy Hamerski
www admin
szkoła Łejery
im.Emilii Waśniowskiej