ŁEJERY

               

Wróć  • Teatr gromadny  • O ognisku  • Na zielonej trawce  • Ale cyrk  • Lokomotywa  • Kolędy domowe  • Opera o Kolumbie  • Romeo i Żulia  • Przygody Smoka Bonawentury  • Alicja w krainie czarów  • Dzieci też mają głos  • Masz prawo do swych praw  • Imprezy szkolne

Strona autorska

Wróć

Spektakle w metodycznym sosie

Wróć


             
 

 

Przepis na teatr gromadny

 

Od początku mieliśmy świadomość, że zaproszone do naszej szkoły dziecięce indywidualności będą miały trudności z dostosowaniem się do norm zespołowych, do bezkonfliktowego życia w gromadzie. Z doświadczenia wiedzieliśmy, że receptą na pielęgnowanie tych indywidualności, przy zachowaniu prawidłowego funkcjonowania w zespole, jest formuła naszego teatru gromadnego. Oto łejerski przepis na „Dziecięcy teatr gromadny”:

1. Zabawa z dziećmi w teatr nie jest celem, ale środkiem, co oznacza, że traktujemy teatr jako „klucz”, metodę rozwijania dzieci przez zaplanowane gry i zabawy teatralne.

2. Zabawa w teatr jest świetnym sposobem na integrowanie dziecięcej gromady, tworzącym z niej zespół wychowawczy.

3. W przedstawieniu występują wszystkie dzieci, a role solowe ograniczone są do niezbędnego minimum. Dużą wagę przywiązujemy do wykształcenia w dzieciach umiejętności grania w wielu planach, często bez tekstu. Dzięki temu unikają one na scenie „prywatności”.

4. W „Łejerach” dbamy o to, by pielęgnować dziecięcość tzn. naturalność, spontaniczność, autentyczność. Staramy się, by dzieci nie „małpowały” dorosłych bez uzasadnionego powodu.

5. W trakcie zabaw teatralnych bacznie się dzieciom przyglądamy i uczestniczymy w nich bez obawy, że infantylniejemy. To dzieci najczęściej podrzucają pomysły teatralnych rozwiązań.

 

6. Piosence nadajemy rolę szczególną. Każda jest bardzo pieczołowicie przygotowywana zarówno wokalnie jak i teatralnie. Staramy się piosenkę „opowiadać” w sposób naturalny, z dołączaniem pomysłów teatralnych. Piosenka staje się często świetnym tworzywem teatralnym, z którego budujemy scenki przyszłego przedstawienia.

7. Pracując nad inscenizacją staramy się tak konstruować przedstawienia, by nie powstawały tzw. dramaturgiczne „dziury”, (niepotrzebne przerwy), które łamią rytm i tempo przedstawienia. Np. przerwy na zmianę dekoracji też są zagrane – stają się elementami przedstawień.

8. Scenografia, kostiumy, rekwizyty.
a) Najpiękniejszą scenografię tworzą same dzieci na czystym, ciemnym tle.
b) Kostiumy są proste, tzn. najczęściej dzieci występują w swoich ubraniach, dobranych kolorystycznie z elementem kostiumu nawiązującego do roli np. prawdziwa czapka kolejarska czy hełm strażaka. Dzieci lubią się przebierać, ale należy znaleźć do tego uzasadnienie.
c) Rekwizytami są proste przedmioty, najczęściej codziennego użytku, którym można nadać różne znaczenie (rura papierowa, kijek, gazeta, torebka papierowa, krzesło, stół, lampa, drabina itp.).

9. Miejsca akcji. Formuła naszego teatru powoduje, że miejsca występów są bardzo różne. Od harcerskiego ogniska, „zielonej trawki”, holu dworcowego czy peronu, po wielką scenę „Filharmonii Łódzkiej”.

 
 
     


 ℵ Strona startowa  ℵ Aktualności  ℵ Historia  ℵ Łejerska pedagogika  ℵ Opowieści filmowe  ℵ Dorobek artystyczny  ℵ Spektakle w metodycznym sosie  ℵ Wzbogacacze  ℵ Patronka  ℵ Nasza oferta  ℵ Kontakt  ℵ Lato z Łejerami  ℵ Kronika


kontakt

artystyczny Jerzy Hamerski
www admin
szkoła Łejery
im.Emilii Waśniowskiej